Mark
Een dag te laat komen we aan in Sapporo.
We hebben de nacht doorgebracht op het vliegveld en de uitgestelde slaap begint langzaam zijn tol te eisen. Jeroen gooit wederom een paar honderd yen in een van de vele verkoop automaten (ze staan echt op elke straathoek) en staat op het punt om een tweede koffie te bestellen als ik een e-mail ontvang van Yumiko van Furano Tourism die ons bevestigd dat onze liftpassen voor de Hokkaido Powder Belt klaar liggen en er inmiddels ook toegang tot de backcountry is verleend door de lokale autoriteiten.

Heel fijn, want zonder goedkeuring riskeer je in Japan hoge boetes. Laat maar zitten die koffie, we zijn al wakker. We nemen de eerste trein richting Furano.
Diezelfde avond wacht Yumiko ons op bij de Alpine Backpackers lodge, waar we de komende dagen zullen overnachten. We nemen plaats aan de toog van een lokaal Japans eettentje waar we kort worden geïnformeerd over Furano; gemiddeld negen meter sneeuw per jaar, vooralsnog weinig buitenlandse gasten en betaalbare liftpassen (op moment van schrijven 4700 yen in het hoogseizoen, wat overeenkomt met 35 euro). Bovendien zijn er in de buurt voldoende mogelijkheden om de backcountry in te gaan, deze zijn het best toegankelijk via de verbindingswegen naar de verschillende skidorpen toe.

De avond vliegt voorbij en als we ‘s avonds naar de lodge terug wandelen worden we bedolven door verse sneeuwvlokken. Dit wordt weer een kort nachtje.